Niet meer dag en nacht bij mama in de buurt

Op 5 september bracht mama me 's morgens naar het kinderdagverblijf. Dat was even schrikken! Ik was heel moe en Dana, de leidster van De Molletjes, legde me op m'n bedje. Er lag nog een ander kindje en dat ging huilen, waardoor ik ook moest huilen. Mama is toch maar weggegaan, lekker gaan winkelen en toen ben ik maar gaan slapen. Om half 12 werd ik wakker, dronk een fles leeg en produceerde een fikse poepluier! Om 13 uur was mama er weer en eenmaal thuis bleek dat ze een hele mooie babygym voor me gekocht had. Dezelfde als op het kinderdagverblijf. Dus dat is wel leuk! 

Mama was jarig! Voor die feestelijke gelegenheid trok ze me een jurkje aan, maar dat vond ik niet zo geslaagd. Dus toen heeft ze me maar omgekleed. Het was heel mooi weer, dus we konden lekker in de tuin zitten.

Op 13 september moesten we ons weer melden bij het consultatiebureau. De arts was hartstikke tevreden! De vorige keer was mijn gewicht een beetje hard gegaan, maar nu gaat het weer prima naar de originele curve toe. Mijn hoofdomtrek en lengte zitten beiden hoog in de curve. Ik kreeg een prik en begon te huilen. En toen ik dacht dat het over was, kreeg ik nog een prik. Gemeen hè. Het was ook nog eens heel warm buiten, dus ben ik de rest van de dag maar gaan slapen!

Mama noemt me al een tijdje een dwarsliggertje. En dat bedoelt ze heel letterlijk! Ik begin keurig netjes met mijn hoofd naar het hoofdeind en mijn voetjes naar het voeteneind, maar als ik wakker word lig ik dwars tussen de spijltjes.....

Rutgers verjaardag begon goed, maar toen ik het flesje kreeg ging ik huilen en bij het minste of geringste was ik weer in tranen. Papa en mama wisten niet goed waardoor, ik kan het ze nog niet vertellen natuurlijk. De meeste mensen wisten niet wat ze hoorden, hadden mij nog nooit horen huilen. Op de foto's heb ik het prima naar mijn zin, bij oma Addy en bij Tonny. O, en ik weet niet of je het ziet, maar ik had een rokje aan!!